(po)twór z szafy

żeby było praktycznie

2012-01-27T12:13:00.000+01:00

World Museum

2012-01-25T22:14:00.000+01:00

World Museum w Liverpoolu jest rajem dla kogoś, kto tak jak ja kocha potwory morskie, dinozaury i robaki - wszystko to można tam spotkać, w mniej lub bardziej żywym stanie. żałuję tylko, że przyszliśmy tak późno i zdążyli nas wyprosić zanim dotarliśmy do ostatniego, poświęconego astronomii, piętra.

potwory morskie (żywe są żywe, ale nieżywe mają za to macki)

dinozaury

robaki

portret z prehistorycznymi mackami (i palcem Agaty w obiektywie)

bonusowo: naszyjnik z żab znaleziony w etnograficznej części muzeum.

p.s. Potwór obchodzi dziś trzecie urodziny.

pracowe

2012-01-24T21:32:00.003+01:00

standardowo - nic mnie tak nie inspiruje jak praca, więc prezentuję kolejną porcję sytuacji i dialogów, które miały miejsce na moich zajęciach (było tego więcej, ale to już na drugim komputerze, który chwilowo padł trupem - resztę wrzucę więc po dokonaniu resustytacji).

to akurat twórczość własna, ale nie mogłam się powstrzymać kiedy zobaczyłam w książce taki tytuł rozdziału (to z podręcznika Sky High 3). are you sure, Andy?

obiecane dialogi i cytaty:

W. czyta na głos. oryginalny tekst w książce: 'let's go before it gets dark.'
W: let's go before we get drunk.

rozmawiamy o designie, każdy w grupie ma za zadanie wymyślić nowy design dla jakiegoś przedmiotu codziennego użytku i opowiedzieć, co czyni go praktycznym.
E: the desk should have a drink holder, because when you work you need to drink a lot of alcohol.

fragmenty najlepszego najgoszego wypracowania jakie w życiu czytałam (w poniedziałek gołymi rękami uduszę pana A., który to dzieło stworzył):

'the boy was a szewczyk who often imagined that he was a brave wojakiem.'

'"hello, Lutku," said the duck.'

'"if you want the gold, you need to have me satisfied!," said the duck to the Lutek.'
(właśnie sobie wyobrażam jak the Lutek zaspokaja potrzeby seksualne kaczki.)

'"finally i'm rich!," thought the boy, going dziarskim step.'

'the boy went to the tailor and dressed in the most expensive dress.'

'a noble lord, can you help me?'
(hello, random noble lord.)

'Lutek looked at the happy old man, who withdrew żwawszym step in the direction of old town.'

muzeum Liverpoolu

2012-01-23T20:05:00.000+01:00

tak gwoli formalności - kilka obrazków z muzeum Liverpoolu.

jedno ze zdjęć na wystawie fotografii brata Paula McCartneya

wszechobecni Beatlesi ('which Beatle wrote a song about an octopus?')

propaganda po angielsku.

dzieła zebrane

2012-01-22T20:04:00.000+01:00

składanie życzeń urodzinowych na fejsbuku jest zazwyczaj nudne i nic nie znaczy, dlatego mam dwie zasady:

1. składaj życzenia tylko tym ludziom, z którymi faktycznie masz jakiś kontakt i którym naprawdę chcesz złożyć życzenia

2. zrób to inaczej, na przykład tak:

dla Azu

dla Eweliny, czyli koleżanki w seminaryjnej niedoli (A.N., jak można się domyślić, była naszą promotorką).

dla Basi, która lubi Dzwoneczka i ma cycki

dla Pi

dla Kasi

dla Michała i Tadzika

dla Maćka D.

i bonusowo, chociaż to już nie życzenia, a tylko efekt mojej prokrastynacji (bo to takie modne słowo jest):

część tego już się wcześniej na Potworze pojawiła, ale mniejsza o to.

Chester

2012-01-21T19:46:00.000+01:00

nie tylko Liverpoolem człowiek żyje (nawet człowiek, który akurat wyjechał sobie na tydzień do Liverpoolu) - czasem można złapać w Port Sunlight pociąg w przeciwnym niż zwykle kierunku i wylądować w mniejszym miasteczku z przepiękną architekturą, pozostałościami rzymskiego amfiteatru i... słoniem.

widoczki (w tym spalony kościół)

ruiny amfiteatru i mural, który ma dać wyobrażenie o tym, co się do naszych czasów nie zachowało

robię to, co każdy turysta, który natrafia na zminiaturowany model jakiegoś zabytku - udaję Godzillę.

fabryka czekolady Willy'ego Wonki (a tak naprawdę to nie mam pojęcia co się kryje za tą bramą, ale zobaczyłam ją przez okno i, kochając książki Roalda Dahla, musiałam uwiecznić.)

słoń (po lewej).

Superlambananas

2012-01-18T21:18:00.002+01:00

kolejną rzeczą, która zaskoczyła nas w Liverpoolu były KROWY. albo OWCE. albo LISY, ewentualnie ŁASICE, względnie PSY - wszystko zależało od odległości i perspektywy z jakiej się na nie patrzyło. grunt, że były praktycznie wszędzie i budziły bardzo mieszane wrażenia estetyczne. w końcu okazało się, że stworzenia nazywają się Superlambananas i są połączeniem owcy z bananem - czyli swoimi wcześniejszymi skojarzeniami trafiałam raczej kulą w płot.

Superlambananas stały się symbolem (?!) Liverpoolu jakoś kilka lat temu, kiedy to pewien miejski artysta postawił jedną taką (za to gigantyczną) gdzieś w centrum. Liverpool z jakiegoś powodu ją pokochał i szybko się rozmnożyła, a jej potomstwo stoi teraz w najróżniejszych miejscach miasta, każda sztuka ozdobiona w inny sposób - coś jak berlińskie niedźwiedzie czy warszawskie krowy (pamięta ktoś jeszcze te krowy? za czasów liceum sporo się z nimi fotografowałam, może kiedyś znajdę te zdjęcia i wrzucę). moje wrażenia estetyczne nadal pozostają mieszane, ale inicjatywa w sumie jest dość sympatyczna - choć nie aż tak sympatyczna jak tabliczki informacyjne zabraniające ujeżdżania Superowcobananów, umieszczane w ich pobliżu.

muzykalny Superowcobanan

w stylu Klimta

Mandy z muzeum Liverpoolu (o tym muzeum też jeszcze kiedyś będzie)

wersja żółtołodziopodwodna

ostatni Superowcobanan jakiego w spotkaliśmy, własność Merseyrail.

The Beatles Story

2012-01-17T20:03:00.018+01:00

jak Liverpool to oczywiście wszechobecni Beatlesi. o tej wszechobecności pisałam już rok temu, a w tym roku znaleźliśmy w końcu czas na odwiedzenie The Beatles Story, czyli muzeum Beatlesów.

wejście

sala stylizowana na wnętrze The Cavern, czyli kojarzonego z Beatlesami liverpoolskiego klubu (w prawdziwym The Cavern też byliśmy, ale o tym już innym razem)

Harrisona ucięło, za to jestem ja.

Beatlemania wielojęzycznie

żółta łódź powdodna (a na pierwszym zdjęciu bonusowo macka)

Beatlesi po rosyjsku

schody w drugim budynku muzeum.

Liverpool, dzień pierwszy

2012-01-09T20:08:00.017+01:00

obiecałam liverpoolskie przynudzanie i liverpoolskie przynudzanie będzie - w sumie bardziej dla spełnienia mojego kronikarskiego (brzmi poważniej niż 'blogerskiego,' nie?) obowiązku niż dla potencjalnych czytelników, chociaż nie powiem, potencjalni czytelnicy też są mile widziani.

na początek początek. dosłownie. w drugi dzień świąt łatwo zapomnieć o świętach, kiedy wstaje się o piątej rano, w biegu dopakowuje plecak i jedzie na Centralny (swoją drogą, czy ktoś z czytających to warszawiaków nie miał jeszcze przyjemności z odnowionym kiblem na Centralnym? polecam, wrażenie równie niepowtarzalne jak przed remontem, z tym, że ze skrajnie innego powodu, teraz to chyba Najbardziej Luksusowy Kibel Świata), żeby przed południem być w Krakowie, bo ma się stamtąd lot do Liverpoolu. obiad w krakowskim McDonaldzie, w towarzystwie Krwiożerczego Gołębia, który czaił się na Agatę, był chyba drugim najbardziej świątecznym wydarzeniem tego dnia (o pierwszym za moment).

tak czy inaczej nie było źle, a w każdym razie naprawiłam błąd z zeszłego roku, czyli sfotografowałam w końcu żółtą łódź podwodną, która stoi koło lotniska Johna Lennona w Liverpoolu.

to co prawda już nie żółta łódź podwodna, ale też stoi koło lotniska i jest fotografowalne, więc czemu nie uwiecznić i tego.

plakat z przystanku w centrum miasta, czyli szczyt ironii i jednocześnie najbardziej świąteczny akcent dnia: tak, TRZEBA być geniuszem żeby dotrzeć do Port Sunlight (a tam właśnie mieliśmy dotrzeć, bo w Port Sunlight mieszkają Jan i Paul, czyli nasi couchsurfingowi hości i znajomi z zeszłego roku) - przynajmniej w Boxing Day, kiedy to z okazji świąt Liverpool radośnie pokazuje swoim mieszkańcom i turystom środkowy palec, wyłączając w ramach prezentu świątecznego pociągi. szczęśliwie kilka telefonów i pomocny staruszek w centrum rozwiązali sprawę, a potem było już tylko lepiej (chociaż ci, którzy przez trzy czwarte wyjazdu chodzili zasmarkani mogą mieć inne zdanie), ale to 'potem' to temat na kilka kolejnych postów, które pewnie ukażą się wtedy, kiedy znów będę się uczyć historii na egzamin (tak jak właśnie w tym momencie).

p.s. tak w ogóle to znowu zdechł mi drugi laptop, a mam na nim komiks i chyba kilka kwiatków, które chciałam tu wrzucić. jakoś, kiedyś, jak sam się naprawi...

2011

2012-01-05T18:53:00.000+01:00

lubię swoje kalendarze, tylko dzięki nim jeszcze w ogóle wiem co się dokoła mnie dzieje. i zawsze po zakończonym roku szkoda mi ich wyrzucić, więc lądują gdzieś na dnie którejś szuflady razem ze stertą innych Rzeczy-Które-Nie-Są-Mi-Potrzebne-No-Ale-Przecież-Ich-Nie-Wyrzucę. właśnie przejrzałam kalendarz z 2011 i między innymi takie rzeczy tam są (reszta to Poważne Notatki, rzecz jasna):

czego się można dowiedzieć dzięki googlom

2012-01-04T15:26:00.000+01:00

może i odkrywam Amerykę na nowo, ale szukając ostatnio jakichś Bardzo Ważnych i Niezbędnych Mi Do Pracy Informacji trafiłam na ten artykuł z Wikipedii. w sekcji 'music video/concert visuals' jest napisane, że w 'One of These Days' Pink Floydów pojawia się motyw muzyczny z intro do Doctora Who. dla formalności, chociaż korzystać z googli/youtube każdy umie: Doktor, One of These Days (trzeba się uważnie wsłuchać tak od 3:03) i wersja koncertowa One of These Days, w której motyw jest dużo wyraźniejszy (2:18). najwyraźniej te dobre rzeczy też chodzą parami.

(tak, to jest to, czym się zajmuję jak nie mam na nic czasu.)

różne różności

2012-01-02T20:44:00.000+01:00

jakieś tam rzeczy, które się nazbierały na dysku w tak zwanym międzyczasie.

czy tylko mnie zastanawia, jaka była geneza sloganu reklamowego?

to zdjęcie byłoby zabawne, gdyby było na nim widać, że na prawej tablicy jest napisane 'impreza zamknięta.'

promocja z ThinkGeek bodajże

czasem warto uważać na czcionki.

i tyle z zaległości, teraz idę się rzucić w wir pracy po tygodniowym relaksie w Liverpoolu. jak potem coś jeszcze ze mnie zostanie to wrzucę tu liverpoolskie zdjęcia.

gonić króliczka

2011-12-25T21:00:00.002+01:00

p.s. a żeby nie było tak totalnie nieświątecznie macie tu zdjęcie t-rexa pożerającego Mikołaja.

kreatywność imprezowa

2011-12-24T20:58:00.001+01:00

(będzie kompletnie nieświątecznie, jeśli nie liczyć Jezusa i wina.)

marker + towarzystwo + alkohol = TO. znowu.

bonusowo zdjęcie Magdy i Tadeusza z winem mszalnym:

wykład

2011-12-23T20:20:00.000+01:00

twórczość uliczno-toaletowa

2011-12-22T20:16:00.002+01:00

uliczna:

toaletowa:

ludzie się creditsów dopominają, więc informuję: zdjęcia autorstwa Magdy (tej od Cthulhu), Michała (tego od wina) i mojego.

karaluch

2011-12-21T15:48:00.000+01:00

the stars are right

2011-12-20T12:58:00.000+01:00

poziom Wisły jest teraz ponoć najniższy od jakichś stu lat, w związku z czym z wody wyłoniły się szczątki przedwojennego Mostu Poniatowskiego. pisali, że wypada się wybrać i zobaczyć, więc wybraliśmy się i zobaczyliśmy. wieczór naprawdę bogaty w różnego rodzaju przygody. zaczęło się od złowrogich znaków na niebie i ziemi...

(ten konkretny znak znaleźliśmy obok Zamku Ujazdowskiego)

kiedy już dotarliśmy do szczątków mostu, okazało się, że z wody wyłonił się nie tylko most, ale i przebudzony Cthulhu.

Cthulhu chętnie pozował do zdjęć z kultystami...

...a potem postanowił uczcić fakt, że gwiazdy wreszcie znalazły się we właściwym położeniu i poszedł z nami na piwo.

okazało się jednak, że Cthulhu nie ma zbyt mocnej głowy.

kiedy już zaliczył zgon Magda postanowiła się pod Niego podszyć, ale została zdemaskowana.

tak w ogóle to wylądowaliśmy w klubokawiarni Grawitacja na Browarnej, gdzie w jednej z sal jest wielka tablica, która to została wykorzystana do zareklamowania naszej kampanii społecznościowej ('nie szczaj na deskę!') i mojego bloga, oraz, rzecz jasna, do narysowania cycków. bo jak by to było, tak bez żadnych cycków?

(większość zdjęć została zrobiona przez Magdę - tę, która bezskutecznie usiłowała się podszyć pod Cthulhu.)

potrzeba matką...

2011-12-19T12:58:00.000+01:00

gramatyka kontrastywna

2011-12-17T22:41:00.000+01:00

tak wygląda fragment moich notatek po ostatnim wykładzie z gramatyki kontrastywnej:

nie, przykłady nie są mojego autorstwa, zostały wyelicytowane i zapisane na tablicy przez wykładowcę.

a skoro już o studiach, to ostatnio w metrze znaleźliśmy coś takiego, studentom lingwistyki stosowanej na UW może się to wydać zabawne ze względu na na nazwisko pewnego wykładowcy (nie, nie tego od gramatyki kontrastywnej):

naukologia

2011-12-16T22:38:00.001+01:00

secondhandowe raz jeszcze

2011-12-15T15:16:00.000+01:00

kolejne zakupy, którymi trzeba się pochwalić - tym razem pod kątem pracy, chociaż nie tylko.

ta książeczka Jez Alborough jest nawet z autografem, o czym się zorientowałam już w domu -co prawda dla jakiejś Catherine, ale zawsze to coś.

poza książkami nabytkiem była jeszcze szklanka. została podarowana Agacie (która lubi nie tylko buldożki) w ramach niskobudżetowego prezentu na Mikołajki.

matematyka i stylistyka

2011-12-14T15:04:00.002+01:00

'legenda głosi, że znakomity angielski fizyk Paul Dirac wpadł na pomysł antymaterii zaledwie pół wieku temu podczas zorganizowanego w Cambridge jakiegoś matematycznego konkursu. uczestnikom jego dano wówczas do rozwiązania dowcipne zadanie:

"trzej wędkarze na trzech odrębnych stanowiskach łowili ryby przez noc, cały czas wrzucając połów do wspólnej siatki. gdy nadszedł ranek, pierwszy z nich zdecydował się - nie zawiadamiając innych - iść do domu. gdy jednak zajrzał do siatki, przekonał się, że liczba ryb będzie tylko wówczas podzielna przez 3, gdy jedną z nich wyrzuci. wyrzucił więc jedną rybę do rzeki, wziął swoją część i poszedł. chwilę później - nie wiedząc nic o pierwszym wędkarzu - podobną decyzję podjął drugi z nich. w sieci jednak znów była taka liczba ryb, że aby ją podzielić przez 3, trzeba było jedną rybę wyrzucić do rzeki. wyrzucił więc, wziął swoją część i odszedł. gdy trzeci z kolei wędkarz - przekonany, że jego dwaj koledzy wciąż jeszcze tkwią nad rzeką - zajrzał do sieci, również musiał wyrzucić jedną rybę, aby potem móc spokojnie wziąć trzecią ich część. ile za każdym razem było ryb?"

na pytanie to Dirac odpowiedział jednym zdaniem: "za każdym razem w sieci były... dwie ryby minusowe." wystarczyło w tym wypadku wyrzucić jeszcze jedną rybę do rzeki, aby w sieci były minus trzy ryby, które już można było podzielić na trzy równe części.'
L. Znicz, 'Katastrofa tunguska'

a tak poza tym: Szanowny Panie Autorze, nie używa się w takich niby-naukowych tekstach... masy wielokropków i... wykrzykników! ani najlepiej w żadnych tekstach. no kurwa. (w tym konkretnym fragmencie akurat interpunkcja za bardzo nie straszy, cieszcie się, że nie widzieliście reszty.)

królowa marketingu II

2011-12-13T14:54:00.000+01:00

jest prymitywnie, trzymamy poziom.

straszna historia

2011-12-12T14:32:00.000+01:00

'here's a top twenty of old Irish curses that will have your enemies shaking in their evil shoes...
1. may the snails devour your corpse and the rains rot it. worse, may the Devil sweep you away, you hairy creature.
(...)
3. may yourself go stone-blind so that you will not know your wife from a haystack.
4. may the seven terriers of hell sit on your breast and bark at your soul.
5. may you suffer bound-wounding, heartache and vultures gouging your eyes.
(...)
8. may dysentery take you.
9. may the Devil cut the head off you and make a day's work of your neck.
10. may the Devil swallow you sideways.
11. may the Devil take you by the heels and shake you.
12. may the child within you forever be unborn. or if he be born, may he not be like a Christian. a pig's snout on him, the mouth of a sheep and the beak of a duck that could dredge the sludge.
13. may you be afflicted with the itch and have no nails to scratch with.
(...)
15. may six horse-loads of graveyard clay fall on top of you.
16. the death of kittens on you.
(...)'
T. Deary, 'Horrible Histories: Ireland'

może się kiedyś przydać.

królowa marketingu I

2011-12-11T14:01:00.000+01:00

takie pomysły to w piątki wieczorem.

inteligentny żart

2011-12-10T13:56:00.000+01:00

'aż mi się nie chciało wierzyć, że artystka, uduchowiona piosenkarka, dała się wtłoczyć w ramy etatowego zatrudnienia w telewizyjnej redakcji. i tak naprawdę to się nie dała. nie znała takiego pojęcia jak pracownicza dyscyplina, natomiast doskonale wiedziała, co to jest poezja, dobra piosenka, inteligentny żart i rozrywka na wysokim poziomie. a propos inteligentnego żartu, to nie powstrzymam się przed przytoczeniem ulubionego tekstu redaktor Umer. kiedy Magda odbierała telefon, w którym pytano o kogokolwiek z redakcji, nie chcąc sobie zawracać głowy rozmową, odpowiadała niezmiennie: "jest w sraczu," i kończyła połączenie.'
W. Mann, 'Rockmann, czyli jak nie zostałem saksofonistą'

autor

2011-12-09T13:29:00.002+01:00

no serio.

zakochany bibliofil

2011-12-08T12:59:00.000+01:00

'(...)

ginę, Pani! jak pragnę zdobyć Guliwera
w edycji M. Glücksberga! przysięgam na "Zdania
i uwagi moralne Starego Fryzjera,"
na "Młot na czarownice," na traktat "De mania
scribendi in latrinis"... ginę z miłowania...
zapomnieć? nie! zapomnieć Ciebie niepodobna!
a że kocham - przysięgam Ci w chwili rozstania
na wszystkie książki razem i każdą z osobna.

Pani! żegnam raz jeszcze i pięknie się kłaniam...
gdy nie chcesz bibliofila - niech Cię jakiś snob ma...
jedno wiedz: dziesięć takich oddam bez wahania
za każdą z owych książek, za każdą z osobna.'
J. Tuwim, 'Zakochany bibliofil'

sztuka komunikacji

2011-12-07T10:55:00.000+01:00

(fejsbukowego recyklingu ciąg dalszy.)

ponglisz

2011-12-05T22:48:00.000+01:00

'to była na pewno nie zła wola, ale reakcja na tęsknotę, może niezdolność przystosowania się do nowych inaczej myślących ludzi, z różnych środowisk, którzy mówili niby po polsku a których my wówczas nie mogliśmy dobrze zrozumieć, gdyż rozmowa toczyła się w ten sposób, "bawili się bojsy (boys - chłopcy) na strasie (street - ulica) przyszedł wacman [watchman] (stróż) bojsy pouciekali a jeden dziompnął (jump - skoczył) przez fensę (fence - płot) i uciekł do nejborki (neighbor - sąsiadki)." ciocia moja słysząc tą rozmowę przez okno zawołała swego męża i pyta go: Franiu jakiej narodowości są ci ludzie którzy mieszkają w następnym domu? naturalnie Polacy, mieszkamy przecież w polskiej dzielnicy. trzeba więc było najpierw nauczyć się języka angielskiego, aby można było rozmawiać po polsku.'
różni autorzy, 'Pamiętniki emigrantów - Stany Zjednoczone'

secondhandowe

2011-12-04T22:30:00.001+01:00

nabyte (w ostatnich tygodniach była klęska urodzaju, jeśli chodzi o ciekawe szmateksowe znaleziska, więc trzeba się pochwalić)...

...i nie nabyte (ale wypatrzone na wystawie i warte uwagi).

macki i cycki

2011-12-03T20:20:00.000+01:00

'rozkwit mangi i anime dla dorosłych przypada na lata 80. ubiegłego wieku. wtedy pojawiły się też pierwsze pornograficzne produkcje, które w znaczący sposób odcięły się od typowego pojmowania seksualności "po naszemu." wystarczy wymienić anime Urotsukidoji, którym w 1986 roku Toshio Maeda zapoczątkował gatunek znany jako "tentacle rape," czyli "gwałt z wykorzystaniem macek." był to wyraz buntu wobec japońskiej cenzury, która zakazywała przedstawiania męskich genitaliów. okazało się, że trafił w czas idealnie, bo tytuły z kosmitami o kilkumetrowych mackach-narządach powstają do tej pory i w internecie są zadziwiająco popularne.'
'Seks ma wielkie oczy,' CD-Action 10-2011

restauracjowo

2011-12-01T20:24:00.000+01:00

wozimy się po restauracjach ostatnio.

Podwale

Jeff's

p.s. a oto dlaczego należy/nie należy (niepotrzebne skreślić) nosić ze sobą markera na imprezy:

trochę historii

2011-11-30T20:00:00.000+01:00

'próbne wystrzelenie pocisku miało nastąpić 15 maja. napięcie rosło z każdym dniem. kilka godzin przed startem Korolow nie wytrzymał i naskoczył na innego wojskowego obserwatora, pułkownika Aleksandra Maksimowa, którego podejrzewał o wysyłanie swoim przełożonym niezgodnych z prawdą raportów o wyciekach w przewodach z ciekłym tlenem. "niech się stąd natychmiast wynosi albo przerywam prace!" - wrzeszczał Korolow. jak się wkrótce okazało, Maksimow był niewinny i Korolow musiał go publicznie przeprosić. wszelkie przeciekające zawory zostały naprawione; zastępca Korolowa do spraw testów, równie kapryśny Leonid Woskriesienski - jedyny człowiek spośród tysięcy pracowników NII-88 i OKB-1, któremu wolno było zwracać się do Siergieja Korolowa po imieniu, bez formalnego otczestwa - radził sobie z przeciekami w sposób zdecydowanie nietechniczny. owijał zepsuty zawór beretem i sikał na niego. w zetknięciu z ciekłym tlenem o temperaturze minus stu osiemdziesięciu trzech stopni mocz zamarzał i zamykał przeciek.'
M. Brzezinski, 'Wschód czerwonego księżyca'

Kraków

2011-11-29T19:50:00.000+01:00

kilka losowych obrazków z łykendowego Krakowa (i z Narnii).

jakiś potwór musi być.

pierwszy śnieg w tym roku - sztuczny bo sztuczny, ale jednak. pod dworcem akurat dział się jakiś iwent, który widocznie wymagał śniegu.

informatyka

2011-11-28T19:43:00.001+01:00

wypracowania

2011-11-24T23:00:00.003+01:00

no wiem, wiem, już o tym wspominałam na fejsbuku - ale przejrzałam ostatnio swoje stare opisy tam i doszłam do wniosku, że część nadaje się do komiksowego recyklingu.

a tak poza tym to nazbierało mi się różności do zamieszczenia, tylko chwilowo czasu i energii mi na to wszystko brakuje. jak wracam wieczorem do domu to mam ochotę raczej położyć się i umrzeć niż blogować.

z perspektywy czasu

2011-10-31T19:42:00.000+01:00

'[Garfunkel] upewniał się także, że dla niego samego rockandroll był doświadczeniem szalenie ważnym. zaczynał jednak myśleć, że ludzie w jego i Paula wieku nie powinni nadal robić tej "nastoletniej" muzyki. zgadzał się z Mickiem Jaggerem, który po śmierci Elvisa Presleya w 1977 roku powiedział, że ta śmierć przyszła w odpowiednim momencie, zanim Elvis stał się zbyt stary, żeby śpiewać rokandrolla.'
J. Morella, P. Barey, 'Simon i Garfunkel - starzy przyjaciele'

Elvis umarł w wieku 42 lat, Jagger miał wtedy 34. teraz ma 68, ostatnią studyjną płytę ze Stonesami wydał bodajże sześć lat temu.

swoją drogą to dawno nie czytałam tak fatalnie przetłumaczonej książki, chociaż po tym fragmencie może akurat tego aż tak nie widać (poza tym, że tłumacz nie potrafił się zdecydować jaką pisownię 'rock'n'rolla' wybrać).

kilo śmiecia

2011-10-30T19:31:00.003+01:00

w sklepie zoologicznym na Kabatach

ośmiornica, też kabacka

obie strony czegoś, co pewnego pięknego dnia wylądowało w mojej skrzynce pocztowej

niby nic, ale znalazłam tę kartkę w jednej z używanych książek, jakie dziś kupiłam. PRLowskie dedykacje już były, świnia trafia mi się pierwszy raz.

P.S.

tę akcję, do cholery, TĘ akcję! nie, nie zakładam że to zabawne czy coś, po prostu nie mogę nikomu osobiście tego błędu wytknąć, to przynajmniej go sobie na blogu ogłoszę żeby poczuć się choć trochę bardziej spełniona w naprawianiu świata.

P.P.S. oto ja z krewetką (i Jankiem)...

...i ja z kradzioną dynią.

bo czasem można sobie pozwolić na odrobinę narcyzmu. tak, ścięłam włosy. mimo wszystko, w komiksach nadal będę wyglądać tak.

porządek

2011-10-27T20:22:00.000+02:00

'- pan jeszcze się nie przyzwyczaił?- powiedział ze złośliwym uśmieszkiem, zbliżając się do Ugo, który posłusznie zawrócił na chodnik. - do wczoraj jeszcze uczyliśmy. od dziś pobieramy mandaty.
- przecież było zielone?
- no, właśnie! zielone światło jest dla poduszkowców i elektrobusów. przechodzić pieszo wolno dopiero wtedy, gdy po żółtym zapali się fioletowe, a niebieskie jeszcze nie zgasło, chyba że równocześnie pali się zielone, które nastąpiło po czerwonym. gdy natomiast zielone pali się po żółtym, a fioletowe już zgasło, przechodzić nie wolno. chyba że równocześnie pali się białe, migające. nowy kodeks drogowy wprowadził to cenne usprawnienie... inaczej nie poradzilibyśmy sobie z tym bałaganem na jezdniach!
J. Zajdel, 'Jad mantezji'

bądź mężczyzną

2011-10-26T20:14:00.000+02:00

no bo w końcu jestem 'honorowym mężczyzną.'

Milionerzy

2011-10-25T20:01:00.000+02:00

co ciekawsze pytania (i odpowiedzi) z 'Milionerów' na Androida:

dylemat

2011-10-24T19:51:00.000+02:00

jak już nieraz pisałam, lubię polować w szmateksach. ostatnio, podczas jednego z takich polowań, stanęłam przed trudną decyzją. żeby ją sobie trochę ułatwić, ułożyłam (w głowie, w formie pisanej rekonstruuję ją dopiero teraz) listę argumentów za i przeciw. lista wyglądała tak:

przeciw:
- jestem za stara na zabawki
- nie mam już miejsca w domu, a mój pokój i tak już wygląda, jakby mieszkała w nim pięciolatka
- spieszy mi się i zaraz będę spóźniona, więc nie mam czasu na stanie w kolejce
- to nie ośmiornica.

za:
+ pluszowy pancernik!

chyba nie ma wątpliwości co przeważyło szalę.

(ale i tak jestem poważnym człowiekiem.)

'four things and a lizard'

2011-10-23T18:52:00.002+02:00

(żeby nie było, że ciągle się powtarzam przy nazywaniu takich 'śmieciowych' postów, tym razem w tytule odniesienie kulturowe.)

kartka w kiblu w biurze Philip Morrisa (tak, to ta firma od papierosów).

szmateks koło metra Natolin

niedaleko Placu Politechniki

Carrefour w Galerii Mokotów

okolice metra Racławicka

Mario? (też przy metrze Racławicka)

ekran na stacji metra Natolin.

furniturokracja - rządy mebli

2011-10-14T14:11:00.001+02:00

ostatnio na zajęciach dobry humor zafundowała mi pani B., więc postanowiłam zilustrować fragment jej wypracowania.

student

2011-10-13T14:07:00.001+02:00

'- usprawiedliwiają mnie wszyscy, którzy mnie znają - rzekła kobieta - ten, który mnie wtedy objął, prześladuje mnie już od dawna. choć na ogół nie wszystkim wydaję się ładna, dla niego jestem ponętna. nie ma na to rady, także mój mąż już się w tym pogodził; jeśli chce zachować swoją posadę, musi to znosić, bo ów człowiek jest studentem i dojdzie przypuszczalnie do wielkiej władzy.'
F. Kafka, 'Proces'

tak w ramach motywacji do nauki w nowym roku akademickim.

refleksyjnie

2011-10-12T14:06:00.000+02:00

'я всю жизнь с капитаном Квотербладом воюю, а он всю жизнь с Хрипатым воевал и от меня, обалдуя, только одного лишь хотел - чтобы я сталкерство бросил. но как же мне было сталкерство бросить, когда семью кормить надо? работать идти? а не хочу я на вас работать, тошнит меня от вашей работы, можете вы это понять? если человек работает, он всегда на кого-то работает, раб он - и больше ничего, а я всегда хотел сам, сам хотел быть, чтобы на всех поплевывать, на тоску ихнюю и скуку...'
А. Стругацкий & Б. Стругацкий, 'Пикник на обочине'

margines społeczny

2011-10-11T14:01:00.000+02:00

'na ławce w cieniu obłażącego buku odpoczywał margines społeczny w czapce z nausznikami. miał przy sobie nie napoczętą jeszcze butelkę "pełnego," w ręce gazetę, a w oczach tęsknotę za małą maturą (jak mówi babcia).'
A. Osiecka, 'Wzór na diabelski ogon'

sztuk dziewięć

2011-10-10T13:31:00.001+02:00

sztuk dziewięć ciekawostek i różnych głupot.

sztuka pierwsza:
kreatywność w nazywniu dysków może przynieść sporo radości - szczególnie, jak już się o tej kreatywności trochę zapomniało, a tu wyświetla się taki komunikat:

sztuka druga:
czytałam (oglądałam) ostatnio infographics (jak to się powinno odmienić, żeby było po polsku?) o tym, czy profil na facebooku może mieć wpływ na rekrutację do pracy.

sztuka trzecia:
slogan reklamowy znanego sklepu dla fajnych ludzi (o ile dobrze ogarniam, to chyba ci są właśnie fajni). to 'straight slavic' takie trochę straszne, chociaż może nie wiem, co autor miał na myśli.

sztuka czwarta:
do moich ulubionych zwierzątek dołącza kolejne, rzęsorek rzeczek (chociaż ośmiornicom oczywiście nadal jestem wierna). rzęsorek rzeczek wygląda plus-minus tak:

(a jak ktoś mi nie wierzy to proszę sobie wygooglować.)

sztuka piąta:
Wilanów ewidentnie pozazdrościł Kobyłce kobyły i postanowił zainwestować we własną (wilanowska kobyła jest kobyłą komercyjną i chyba reklamuje jakąś kwiaciarnię, nawiasem mówiąc).

sztuka szósta:
kosmita ze Świętokrzyskiej.

sztuka siódma:
jogurt dla mężczyzn.

sztuka ósma:
zombie-cyborg-t-rex, którego narysowałam Szanownym Kolegom z okazji urodzino-imienino-urodzin.

sztuka dziewiąta (i ostatnia):
ostatnio przerzuciłam się na facebooku na polski.

cefalopody

2011-10-08T21:16:00.001+02:00

'drugi piechur był tym, co w Fantazjanie nazywa się cefalopodem lub głowonogiem,mianowicie istotą, która ma tylko głowę umieszczoną na bardzo długich, cienkich nogach, a pozbawioną tułowia i rąk. głowonogi wciąż wędrują i nie mają stałego miejsca zamieszkania. przeważnie koczują gromadnie, po kilkaset, samotników spotyka się rzadko. żywią się zieleniną. ten, który klęczał tu przed Bastianem, wyglądał młodo i miał rumiane oblicze.'
M. Ende, 'Nie kończąca się historia'

klątwa

2011-10-07T21:05:00.000+02:00

kolejny z serii. chyba stworzę własny system RPG na podstawie źle interpretowanych wypowiedzi znajomych.

praktycznie

2011-10-06T21:05:00.000+02:00

'the anaconda, related to the boa constrictor, is the largest snake in the world. it grows to thirty-five feet in lenght and weighs three to four hundred pounds. the following excerpt is purported to be taken from the U.S. Government Peace Corps Manual given to volunteers working in the Amazon jungle. it details what to do if an anaconda attacks you.
1. if you are attacked by an anaconda, do not run. the snake is faster than you are.
2. lie flat on the ground. place your arms tihgtly against your sides, and press your legs against one another.
3. tuck in your chin.
4. the snake will begin to nudge and climb over your body.
5. do not panic.
6. after the snake has examined you, it will begin to swallow you from the feet end - always from the feet end. permit the snake to swallow your feet and ankles. do not panic!
7. the snake will now begin to suck your legs into its body. you must lie perfectly still. this will take a long time.
8. when the snake has reached your knees, slowly and with as little movement as possible reach down, take your knife and very gently slide it into the side of the snake's mouth between the edge of its mouth and your leg, then suddenly rip upwards, severing the snake's head.
9. be sure you have your knife.
10. be sure your knife is sharp.
you should take this advice with a grain of salt. anacondas, boa constrictors, and pythons swallow from the head down ninety-nine percent of the time, almost always after constricting the prey to death. even if a snake finds a dead animal it will often constrict it to make sure it is dead before eating it.'
W. Northcutt, 'The Darwin Awards'

zabawy słownikowe

2011-10-05T20:56:00.000+02:00

pracowałam ostatnio ciężko przygotowując zajęcia dla moich Biznesmenów (a jakże) i przy okazji odkryłam, że na The Free Dictionary jest osobny dział z akronimami, który, jak się okazuje, potrafi dostarczyć nieskończonych uciech. bo:

i tak dalej, zachęcam do zabawy (osobiście znalazłam chyba jeszcze NOGĘ, KOZĘ i CIPĘ, o której kiedyś już było).

a poza tym:

wszystkiego porcja kolejna

2011-10-04T19:53:00.000+02:00

takie tam tego.

z blogowej statystyki. macki mnie ewidentnie kochają, nawet te niemieckie.

przy metrze Ursynów. kto mi wyjaśni powiązanie między nazwą firmy a tym, czym się zajmują?

gdzieś na Mokotowie

w drogerii na Natolinie

gejowskie przedszkole (?)

ośmiornica znaleziona obok mojego byłego gimnazjum przy Imielinie

samochód z pasażerem, metro Stokłosy

'politycy są do dupy'

p.s. a tak ludzie proszą mnie, żeby im nagrać trochę nielegalnych empetrójek:

p.p.s. chyba najwyższa pora nauczyć się gotować.

pawilony

2011-10-03T17:33:00.001+02:00

z braku ciekawszych sposobów na spędzenie któregoś wieczoru wybraliśmy się do słynnych warszawskich pawilonów przy Nowym Świecie. pomysł średnio oryginalny, ale za to jedna z knajp miała cycki.

cyckolampki

świecące gołe baby

złota myśl z jednego z pawilonowych murów.

p.s. a to już nie pawilony, a ursynowska knajpa 'Między wódką a zakąską.' mnie tam ta 'niespodzianka' trochę niepokoi.

granie

2011-10-02T17:25:00.000+02:00

bycie studentem zobowiązuje do marnowania czasu (głównie co prawda w sesji, ale mniejsza o to - tak samo jak o fakt, że zajęcia zaczynam dopiero za tydzień), więc wzięłam się znowu za gry komputerowe. będzie kilka ciekawostek.

Foster: fancy doing some welding, Joey?
Joey (robot): you bet, I want some action. who's the victim?
Foster: you can't go using the welder on people!
Joey: oh yeah? who says?
Foster: Asimov's Laws of Robotics...
Joey: that's fiction, Foster. It's just something some guy made up.
'Beneath a Steel Sky,'

wyprzedaż szklanych jednorożców w pierwszym epizodzie 'The Tales of Monkey Island'

kształt falliczny z Angry Birds (tak, jestem głupia, nie umiem zrobić screena w Angry Birds).

akwarium

2011-10-01T17:03:00.029+02:00

motywacje do odwiedzenia londyńskiego akwarium były dokładnie dwie: pingwiny i ośmiornice (ośmiornice dla mnie, pingwiny dla Sandy). na dobry początek całkiem przypadkiem dostałam bilet z mackami (a obrazki na biletach były różne, więc to musi być przeznaczenie, tak samo jak kiedyś na Pikniku Naukowym), ale potem nie było już tak dobrze. jedyna żywa ośmiornica w akwarium jest co prawda spora, ale też dość nieśmiała i zamiast prezentować się zwiedzającym, woli siedzieć wciśnięta między kamienie i wymachiwać trzymanym w macce nocnikiem, który dostała w charakterze zabawki (naprawdę). Sandzie poszczęściło się z pingwinami znacznie bardziej, ale ja w sumie też narzekać nie mam na co, nieśmiałą ośmiornicę zrekompensowały mi inne potwory morskie.

nawiązuję nową przyjaźń.

dekoracje z Atlantydy rodem

nieśmiała ośmiornica i jej nocnik (?)

'którego loga należy szukać przy kupowaniu ryb?'

przytul płaszczkę.

z serii 'ciekawe nazwy ryb.'

Sanda w opresji

'pokaż jak robią rybki.'

ze ściany się dowiedziałam, że ośmiornica jest tak inteligentna jak pies.

pamiątki! byłam bliska kupienia wszystkich trzech, ale w końcu wybrałam środkową.

londyńskie kurioza

2011-09-28T11:32:00.001+02:00

o Londynie ogółem już było, a teraz porcja głupich/intrygujących/dziwnych/sympatycznych napisów, reklam i innych tego pokroju rzeczy w Londynie sfotografowanych.

Retardex to, wbrew pozorom, cudowne remedium na nieświeży oddech.

Space Invaders atakują.

tylko ja mam drastyczne skojarzenia przez tę gotycką czcionkę?

prostownica do włosów (czy tam lokówka) w dworcowej toalecie

suweniry

słodycze od Willy'ego Wonki

na lotnisku.

książki

2011-09-26T23:01:00.000+02:00

'- как всё это премудро, господи! - вполголоса заговорил он. - написал человек книгу... бумага и на ней точечки разные - вот и всё. написал и... умер он?
- умер, - сказал я.
- умер, а книга осталась, и её читают. смотрит в неё человек глазами и говорит разные слова. а ты слушаешь и понимаешь: жили на свете люди - Пила, Сысойка, Апроська... и жалко тебе людей, хоть ты их никогда не видал и они тебе совсем - ничего! по улице они такие, может, десятками живые ходят, ты их видишь, а не знаешь про них ничего... и тебе нет до них дела... идут они и идут... а в книге тебе их жалко до того, что даже сердце щемит... как это понимать?..'
М. Горький, 'Коновалов'

Londyn

2011-09-25T16:42:00.026+02:00

dostałam w końcu zdjęcia z Londynu i teraz przez jakieś trzy posty będę się chwalić. wspomnienia już średnio świeże, bo rzecz się działa w lipcu, to i trudno coś więcej teraz napisać - w każdym razie były różnie couchsurfingowe przygody, były wycieczki po typowo brytyjskich pubach, było obowiązkowe zwiedzanie, były macki w Londyńskim Akwarium (ale Akwarium zasługuje na osobnego posta)... i w ogóle. ten, i skoro już te zdjęcia dostałam, to je tu po prostu wkleję.

na początek tradycyjne full English breakfast

bażant z pubu w Camden - ewidentnie bażanty nie przestają mnie prześladować.

cycki z British Museum

macki z British Museum

jeszcze jedno zdjęcie z British Museum - tabliczka w strategicznym miejscu.

'Abbey Road' w sklepie z M&Msami. sam sklep był jedną z dziwniejszych rzeczy, jakie widziałam w Londynie: nie wiedziałam, że wokół zwykłych cukierków można zbudować taki kult i potem sprzedawać figurki z nimi w roli głównej za takie pieniądze, o biżuterii i innych gadżetach nawet nie wspominam.

macki na wystawie jednej z wielu knajp w China Town

'miejsce dla niepełnosprawnych'

obrazki z Camden

'ze wszystkim, co ma oczy, można się zaprzyjaźnić.'

efekt spotkania z couchsurfingowym znajomym Sandy, Jamesem. 'narysujmy siebie nawzajem' - od lewej: James w moim wykonaniu, ja w wykonaniu Sandy i Sanda w wykonaniu Jamesa.

p.s. a drogą powrotną wpadłam jeszcze na trzydniową chwilę do Krakowa. ludzie z Krakowa wyglądają tak (czemu mężczyźni w moim towarzystwie odkrywają w sobie upodobania do crossdressingu?):

z ostatnich dni

2011-09-24T11:48:00.000+02:00

to, co udało mi się ostatnio upolować na mieście i w okolicach.

strona z książki dla dzieci 'Jak narysować syrenkę?'

buldożkopotwór z dedykacją

złota myśl z młocińskiego muru

pracowo

2011-09-22T23:34:00.000+02:00

kilka przykładów z zadań typu 'wybierz i wstaw odpowiednie słowo.' zajęcia z Poważnymi Biznesmenami w firmach, poziomy pre-intermediate i advanced. to pogrubione to właśnie jest słowo, które ponoć pasowało najlepiej.

1. do you want some blood with that coffee?
2. a vegetarian is a person who doesn't eat people.
3. the snake gave me an angry roar.

naprawdę, czasem kocham moją pracę.

Kopernik

2011-09-21T16:38:00.000+02:00

w końcu udało się zaliczyć Kopernika, nawet bez stania w wielokilometrowej kolejce (bo wybraliśmy się w tygodniu, o nieludzkiej godzinie - o ile brak kolejki liczy się na plus, o tyle obecność wycieczek szkolnych w dużej ilości już niekoniecznie). generalnie to fajnie jest zwiedzić takie miejsce, gdzie można dotykać i bawić się wszystkim tym, czego normalnie w muzeach ruszać nie wolno - ale poza tym to jestem trochę zawiedziona, chyba spodziewałam się po Koperniku Niewiadomoczego. no i te dzieci, na boga, czemu we wszystkich potencjalnie interesujących miejscach jest tyle dzieci? a tam przecież nawet nie było dinozaurów (fakt, za to były roboty).

robotyczny poeta udowadnia że, parafrazując, 'pisać każdy może.'

'chłopiec zjadł chomika' (tam było bodajże coś o tym, jak na nas działają media).

drapieżniki, wnętrzności i bakterie, czyli sztuka, która uczy (sztóka która óczy).

aż nachodzi chęć, żeby następnym razem przyprowadzić co poniektórych znajomych.

scena zbrodni

jelito, ponoć

żółta łódź podwodna

w Teatrze Robotycznym.

delfiny

2011-09-20T16:36:00.000+02:00

poranne dyskusje przy kackebabie.

Stara Praga

2011-09-19T16:26:00.001+02:00

jak przystało na Prawdziwych Warszawiaków, wozimy się ostatnio po Pradze. sporo tam ciekawych knajp, trafiliśmy między innymi do kawiarni 'Stara Praga.' z wieczoru pamiętam głównie komary, Jezusa, komary i ubranka dla psów. a, no i ciekawy adres. i komary.

(ubranka już nie ze 'Starej Pragi,' a z pobliskiego sklepu zoologicznego.)

wakacyjne macki 2011

2011-09-18T16:25:00.009+02:00

tak jak w zeszłym roku, podsumowuję wakacyjne wojaże za pomocą macek nabytych w charakterze suwenirów.

londyńskie akwarium. ta karteczka w lewym dolnym rogu to bilet - bilety były z różnymi obrazkami, mi całkiem przypadkowo trafiła się ośmiornica. (w ogóle to dalej nie mam zdjęć z Londynu, chyba muszę w końcu kopnąć w dupę jednostkę odpowiedzialną za to niemanie.)

Londyn - Camden

Moskwa

zbiorowisko

2011-09-14T18:39:00.001+02:00

kilka rzeczy, które ostatnio przykuły moją uwagę.

znajdź Google na Googlach.

kosz, który uśmiechał się do mnie w drodze na mój nowy wydział (chwaliłam się już, że znowu będę ~~marnować pieniądze podatników~~ studiować?)

witryna spożywczaka gdzieś na Woli. nie ma jak profesjonalny grafik.

czereśnie w Marks & Spencer składają się oczywiście z wiśni (różnica między 'czereśniami' a 'kawałkami czereśni' też intryguje).

rybie łby, czyli co Agata zapamiętała z wizyty na Łotwie.

dzięki, youtube.

trochę sztuki z warszawskiego Placu Defilad.

zwiedzanie niczego (i koncert)

2011-09-13T13:57:00.000+02:00

(miałam tego posta zamieścić już kawał czasu temu, w kwietniu, ale w międzyczasie laptop poszedł do serwisu razem ze wszystkim tym, co było do zamieszczenia. będzie nieaktualnie, ale pochwalić się trzeba i tak. post poniżej pisany na świeżo po, czyli w kwietniu właśnie.)

Łódź ma to do siebie, że nie ma tam nic - dosłownie, NIC. najbardziej nie ma sklepów nocnych i autochtonów, którzy ogarniają topografię okolicy. mimo wszystko, mieszkańcy starali się być pomocni i, pytani przez nas o drogę, udzielali dokładnie dwóch rodzajów instrukcji - 'idźcie prosto' albo 'idźcie przez tory, uważajcie na sokistów.' TAK, często pytaliśmy o drogę. TAK, piszę to całkiem poważnie. ale mniejsza o takie rzeczy, bo w końcu pojechaliśmy w jednym celu, a akurat ten cel został spełniony stuprocentowo, bo koncert był taki bardzo bardzo, nawet mimo faktu, że artysta już się trochę sypie (i może w sumie nietaktem było pójście w koszulce z napisem 'I love zombies').

dobry omen, czyli papier od papieru toaletowego znaleziony w pociągu na trasie Warszawa-Łódź

szpanerskie zdjęcie sprzed koncertu, udoskonalone przez Kasię

jeszcze bardziej szpanerskie zdjęcie sprzed koncertu

zdjęcie z koncertu

podsłuchane w tłumie.

spacer z Rusłanem

2011-09-12T13:56:00.004+02:00

ostatniego dnia pobytu w Rosji spotkałam się z Rusłanem, moskiewskim couchsurferem poznanym dwa lata temu. co można pokazać delikwentce, która praktycznie wszystkie 'turystyczne' miejsca już widziała? podobno dwa budynki, jak napisał jakiś znany rosyjski architekt w swojej książce, którą Rusłan ostatnio czytał i - za radą architekta - postanowił mi te budynki pokazać.

pierwszy to, jak Rusłan określił, dom-marzenie. z zewnątrz absolutnie na marzenie nie wygląda, zresztą w ogóle nie wyróżnia się niczym konkretnym, może poza tym, że rozpada się trochę bardziej niż sąsiadujące budynki. otóż ciekawostką jest fakt, że dom zbudowali bodajże w latach dwudziestych i miał on być prototypem idealnego komunistycznego budynku, w którym wszyscy mieszkańcy jedzą razem we wspólnej stołówce, noszą ubrania do wspólnej pralni i generalnie wszystko mają 'wspólne.' więcej na ten temat tutaj (po rosyjsku).

o drugim budynku Rusłan nie miał niestety aż tylu informacji - dowiedziałam się tylko, że pochodzi mniej-więcej z tego samego okresu, co pierwszy, znajduje się na tyłach Starego Arbatu i absolutnie nie przypomina niczego dokoła. i, będąc zabytkiem i miejscem potencjalnie interesującym dla turystów, jest ogrodzony wysokim płotem, zarośnięty krzakami i pilnowany przez złego psa. Rosja.

z rusłanowych ciekawostek dostałam jeszcze adres rosyjskiej strony w stylu naszej opuszczone.net. może kiedyś się przydarzy pozwiedzać stare rosyjskie fabryki.

Park Skulptur

2011-09-11T12:13:00.002+02:00

o Parku Skulptur słyszałam już przy okazji pobytu w Moskwie dwa lata temu, ale wtedy nie udało mi się tam trafić. w tym roku nie odpuściłam i... jestem odrobinę (tylko odrobinę) zawiedziona. w teorii miało to być miejsce, do którego pozwozili pomniki Leninów, Stalinów i Breżniewów po tym, kiedy panowie wypadli już z łask. w praktyce owszem, znajdzie się tam trochę figur, a jeden Stalin ma nawet ułamany nos - ale poza tym wszystko uładzone, równo poustawiane i zadbane, kiedy ja liczyłam zastać tam jakieś surrealistyczne cmentarzysko. niemniej odrobinę surrealistycznie jest i tak - a poza tym znalazłam... rzeźbę ośmiornicy. nie dlatego, że ośmiornice też wypadły z łask - po prostu obok Leninów w parku jest jeszcze trochę rzeźb współczesnych i w ogóle sporo szeroko pojętej sztuki (sztóki).

u wejścia

panowie (w tym beznosy Stalin)

sztuka mniej lub bardziej współczesna (i mniej lub bardziej awangardowa). ten na piątym zdjęciu to, jeśli wierzyć tabliczce, baron Munchausen. zając z cyckami też intryguje. (a na deser jednorożec.)

głowa Lenina, w sumie to nie wiem do której z tych kategorii tam wyżej powinno się ją zakwalifikować.

ciekawe zakazy wstępu

bliny z kawiorem na plastikowym talerzu i najtańsze piwo w karcie, czyli chwila odpoczynku w parkowej knajpie.

już poza parkiem, złomowisko (?) przy pobliskiej stacji metra. intryguje mnie ten pojazd z prawej strony - i fakt, że on tam stoi od przynajmniej dwóch lat, bo pamiętam go z poprzedniego pobytu w Moskwie.

rozmowy

2011-09-10T12:10:00.000+02:00

(przed wyjazdem do Londynu)
ja:
idę się pakować
i malować paznokcie, golić bikini i depilować plecy
no bo jednak jadę do dużego miasta
Rzeczek:
no tak, to musisz się wylaszczyć jak jedziesz do dużego miasta na odpust
ja:
może tam znajdę bogatego męża w jakiejś remizie na imprezie i się wyrwę
Rzeczek:
tego Ci życzę
no tam podobno duże te remizy
i jeszcze nie jeżdżą tam wozy drabiniaste i dorożki
ale samochody i autobusy
ja:
chujowo jak duże, trudniej będzie męża znaleźć
jak już się schowa

(Londyn się tu w ogóle jeszcze pojawi, tylko muszę wreszcie doprosić się o zdjęcia.)

***

Kasia:
a na starość będę miała domek z działką i krową w Bieszczadach
w międzyczasie jeszcze dziecko
najpierw sobie ustabilizuję sytuację materialną
znajdę dobrą pracę po szkole
wyremontuję mieszkanie
i bach
będę miała takiego małego ślicznego chłopczyka
o jakimś głupim imieniu
nie chcę dziewczynki
ja:
z kim?
Kasia:
prawdopodobnie z mężczyzną
ale to jeszcze nie jest pewne.

***

Basia:
dobr aodbra
my tu pierdu pierdu
a antybioty
k
ja:
Ty antybiotyk bierzesz?
myślałam, że jesteś pijana.
Basia:
ejtsmocniejszy niz DXM i efedryna azem wziete (a po kazdym zosobna chodizlam nacpana jak 150 tzn to jest w normalnych lekach np gripex)
mam zapalenieo skrzeli
kurwamac
zapalenie skrzeli
jestem rybą
anyway
ten lek
jest fantastyczny
nietstey tylko przez jakies pol godizny
poznije
bezwarunkowo usypiam
nie wiem
jak sie usypia warunkowo
ale ja usyiam bezwarunkowo
po tym leku
to lek na litere c
ciprotal.. ne wiem jakos tak
niemma sily wstac i sprawdzi
nie
ciprocxine ... cos jak cipa w kazdym razie.

***

i jeszcze scena na żywo, podsłuchane w cukierni:

pan:
dzień dobry, poproszę sernik. wie pani, ja świetny humor dzisiaj mam... kazali mi kupić ciasto i wyjść z domu. świetny humor. a czegoś trującego pani nie ma?
(ekspedientka uśmiecha się głupio)
pan:
nie ma pani? trudno, to wezmę ten sernik. a może są takie ciasta, żeby baba po nich grubła i grubła? bo wie pani, gruba to ona już jest, ale przez drzwi jeszcze przechodzi - a jak jeszcze trochę zgrubnie to może do mieszkania nie wejdzie...

przy piwie

2011-09-08T18:13:00.000+02:00

kolejny z serii 'dialogi z Tadeuszem.'

moskiewskie zoo

2011-09-07T14:55:00.001+02:00

nawet nie wiem czy w moskiewskim zoo jest ośmiornica (żywa ośmiornica. ośmiorniczych dekoracji kilka było, ale przecież nie w tym rzecz), bo przyszliśmy za późno, żeby zdążyć zwiedzić egzotarium (zresztą z motywem ośmiornicy na metalowej bramie) - coś nie mam szczęścia i to nie pierwszy raz. nic to, przynajmniej zobaczyłam żyrafę, wojownicze gęsi, kangurowiewiórkę (autentycznie. niestety to było w pawilonie dla zwierząt nocnych i nie mogłam zrobić zdjęcia) i dużo gadów. i, standardowo, masę dzieci.

ośmiornicze motywy

bardzo rosyjskie: fantastyczna rzeźba, dokoła której jeździ ohydna kolejka dla dzieci. dużo takich kontrastów tam mają, nasz Centralny i Złote Tarasy to w porównaniu z tym nic.

nie wiesz co to słoń? wróć do domu i sobie wygoogluj, turysto, co będziesz czytał napisy na płotach.

wspomniane egzotarium, które zamknęli przed naszym przyjściem

poskramianie osłokonia

wojownicze gęsi, które z jakiegoś powodu upatrzyły sobie we mnie wroga numer jeden i głośno darły paszcze, kiedy tylko się do nich zbliżałam

'dziecięca' część zoo - na zdjęciach niestety kiepsko to widać, ale każda zagroda to scena z jakiejś bajki. napis z pierwszego zdjęcia to 'trzy świnki' (samych świnek nie widać, siedzą w murowanym domku).

rozczarowanie

2011-09-06T11:28:00.000+02:00

takie dialogi to ze współlokatorkami z rosyjskiego akademika.

Carycyno

2011-09-05T13:23:00.000+02:00

Carycyno to jedno z tych turystycznych miejsc, które w zasadzie powinnam tutaj pominąć, bo informacje na ich temat można znaleźć w pierwszym lepszym przewodniku - ale park i pałac (dawna letnia siedziba Katarzyny II) są na tyle bajkowe i zrobiły na mnie na tyle duże wrażenie, że pojawią się też na blogu. tak w ogóle to Carycyno jako miejsce dostępne dla turystów zostało doprowadzone do ładu dopiero kilka lat temu - wcześniej w pałacu mieścił się gułag, a potem nielegalnie zasiedlili go bezdomni (i, ze względu na brak dostępu do kanalizacji, malowniczo obsrali cały park, jak nam to obrazowo wyjaśnił nasz profesor z puszkińskiego instytutu). teraz w każdym razie miejsce wygląda sielankowo z tym ogromnym parkiem, grającą fontanną (kilka razy fontanna grała nawet jakieś udziwnione aranżacje Floydów i Beatlesów) i parami pieprzącymi się na każdym pagórku (no bo po co iść do lasu albo w ogóle do domu, to przecież żadna frajda, jeśli nikt nie widzi).

trochę carycyńskich widoków (tę okolicę pod mostem z trzeciego zdjęcia pary szczególnie sobie upodobały)

pałac i ja

wspomniana fontanna

brudni artyści

wyższa technologia - polana wi-fi

cukier, jaki dostałam do kawy w pałacowej kawiarni - napis na saszetkach głosi 'Dwór Jej Wysokości Katarzyny II.'

zmiana klimatu - mozaika na ścianie stacji metra Carycyno.

muzeum wódki

2011-09-04T11:57:00.000+02:00

jak poznało się już mniej-więcej wszystkie Kremle, mauzolea Leninów i Sobory Zbawicieli, można zaliczyć jeszcze kilka nieco mniej popularnych miejsc, w tym muzeum wódki. pieniądze zainwestowane w bilet jak najbardziej się zwracają, bo za pięćdziesiąt rubli (jakieś pięć złotych) oprócz możliwości obejrzenia muzeum dostaje się darmowego szota i ogórka na zagrychę. samo muzeum niewielkie, ale narzekać nie ma co.

kolorowe dachy Izmajłowskiego Kremla, gdzie mieści się między innymi muzeum.

informacyjnie

tablica przed muzeum: 365 powodów do picia

niektóre eksponaty. swoją drogą to z pewnym zawodem zauważyłam, że w gablotce z wódkami z różnych krajów świata nie ma nic a nic z Polszy.

pijemy samogon z misiem (chociaż niektórzy obchodzą Ramadan). z tymi wypchanymi misiami coś jest na rzeczy, w końcu to nie pierwszy, jakiego w Moskwie spotkałam.

wspomniany już poczęstunek wliczony w cenę biletu

szybka pomoc w podjęciu trudnej decyzji (jedną taką nabyłam)

przed muzeum - spełniam się w nowej roli.

p.s. a skoro o nie tak do końca typowych muzeach mowa, to w Moskwie jest też muzeum erotyki. w środku nie byłam, bo bilety nieadekwatnie drogie, ale za to zwiedziłam sklep z pamiątkami i znalazłam matrioszki.

Arbat

2011-09-01T22:35:00.017+02:00

moskiewski Arbat to taki hipstersko-turystyczny deptak z masą knajp i sklepów z pamiątkami (idealne miejsce dla tych, którzy chcą za te pamiątki przepłacić - przebicie w porównaniu z cenami na targach jest niewiarygodne). no i dużo tam artystów. artystóf. artystuw. czasami Artystów nawet (ale rzadko). o Starbucksie i Hard Rock Cafe nawet nie powinnam wspominać, oczywiście, że są (Starbucksy nawet dwa, chociaż ulica nie jest znowu taka długa).

Okudżawa, jeden z nielicznych arbackich Artystów (a, jak na złość, siedzi cicho. bardzo być może, że go artyźci zagłuszają).

ściana poświęcona zespołowi Kino i ich wokaliście, Wiktorowi Coj. szczególnie intrygujące są te papierosy, które fani zostawiają obok zniczy i kwiatów.

arbackie pojazdy, czyli trolejbus, który knajpą jest i samochód, który knajpę (inną) reklamuje.

Hard Rock Cafe: Stonesi po rosyjsku i ja wśród dzieci-kwiatów.

dekoracja (?) z działu dziecięcego Arbackiego Domu Knigi. sam niedźwiedź przerażający (moja fobia w końcu), ale Dom Knigi pokochałam gorąco i zostawiłam tam sporą sumę pieniędzy (nie przepłaciłam na Arbacie za pamiątki to i mogłam sobie pozwolić).

Moskwa ogółem

2011-08-31T20:17:00.001+02:00

gdyby ktoś budował swoje wyobrażenia o świecie wyłącznie na podstawie ludzi mieszkających w akademiku moskiewskiego Instytutu Języka Rosyjskiego imienia Puszkina, to doszedłby do wniosku, że Polacy są ze wszystkich najliczniejszym i najbardziej irytującym narodem (nie licząc karaluchów). a sama Moskwa... o samej Moskwie było już dwa lata temu i powtarzać się nie będę - co nie znaczy, że nic na temat się tu nie pojawi. przeciwnie, przywiozłam ze sobą dużo zdjęć i ciekawostek, na tyle dużo, żeby sklecić z nich więcej niż jednego posta, a nawet zrobić coś, czego zwykle staram się nie robić (no bo przecież Google)- czyli napisać i pokazać też nieco z turystycznego punktu widzenia zamiast ograniczać się tylko do absurdów i napisów na murach. tak czy inaczej, na początek trochę Moskwy 'ogólnej,' zanim zacznę się wdawać w szczegóły dotyczące konkretnych moskiewskich zakamarków.

dwie moskiewskie panoramy, notabene sfotografowane pierwszego i ostatniego dnia pobytu: pierwsza z Worobiowych Gór (kto czytał 'Mistrza i Małgorzatę,' ten być może tę nazwę kojarzy), a druga niemalże z samego centrum.

jeszcze jedna panorama, tym razem z akademikowego okna. czy te bloki nie wyglądają znajomo, proszę drogich Polaków/Warszawiaków/Ursynowian?

z serii 'ciekawe rzeźby.' pierwsza stoi niedaleko Galerii Trietiakowskiej i ma przedstawiać to, co zagraża dzieciom we współczesnym świecie, a druga... w zasadzie nie jestem pewna co przedstawia, ale znalazłam ją zupełnym przypadkiem w okolicach Dworca Kijewskiego.

'alkohol niszczy mózg,' jak głosi napis znaleziony niedaleko od Uniwersytetu Moskiewskiego.

propos alkoholu - taki widok zastaliśmy pod sklepem niedaleko puszkińskiego akademika.

ławka. oczywista oczywistość (z tym, że po angielsku - angielski dla wielu Rosjan, nawet młodych, już taki oczywisty nie jest).

i trochę konsumpcyjnych dóbr:

ośmiornice i kałamarnica z centrum handlowego

startrekowy merchandising znaleziony w sklepie z zabawkami (poważnie rozważałam zakup komunikatora, ale koniec końców tylko zrobiłam zdjęcie).

okazuje się, że 'Ruskij standard' to nie tylko wódka, ale też nazwa banku. ('ulokuj swoje oszczędności u nas, przepijemy je do ostatniego grosza'?)

kontrola jakości w sieci restauracji 'Japosza.' ktoś ma odwagę zadzwonić i powiedzieć, że zupa była za słona?

p.s. a tak się łapie nielegalną taksówkę w centrum o czwartej nad ranem:

p.p.s. celem pochwalenia się - moja akademikowa współlokatorka (ta od łapania taksówki) potrafi robić fantastyczne rzeczy z włosami.

mińska egzotyka

2011-08-30T18:41:00.051+02:00

miesiąc temu wspomniałam, że właśnie piszę posta z dość nietypowego miejsca, bo ze strefy tranzytowej mińskiego lotniska. teraz, po drugiej wizycie tam (z powrotem też miałam przesiadkę w Mińsku) mogę z całą pewnością powiedzieć, że jest to miejsce wysoce specyficzne - tak samo zresztą, jak wysoce specyficzne są białoruskie linie lotnicze Belavia, którymi to leciałam na trasie Warszawa - Mińsk - Moskwa (i z powrotem). wdam się w szczegóły, bo, przynajmniej dla mnie, doświadczenie było dość niecodzienne.

pierwszy szczegół wygląda tak, że nie załatwiłam białoruskiej wizy tranzytowej, wychodząc z założenia, że przy przelocie samolotem, nawet z przesiadką, taka wiza mi do szczęścia niepotrzebna. założenia słuszne, przynajmniej w teorii. praktyka jest już nieco bardziej skomplikowana, bo każdy podróżujący bez wizy tranzytowej to potencjalny szpieg, wróg narodu i pewnie jeszcze seryjny morderca, więc trzeba go prowadzać po lotnisku pod minimum pięcioosobową eskortą (widzi mi się, że tak Białoruś walczy z bezrobociem - zresztą potem w Rosji obserwowałam podobne zjawiska, ale o tym może innym razem) i co pół godziny na nowo zabierać mu paszport, najpewniej celem sprawdzenia, czy w międzyczasie przypadkiem nie zdążył zmienić tożsamości.

właśnie, kwestia paszportu i dokumentów w ogóle to szczegół drugi: otóż celnicy pojęcia nie mają co zrobić z delikwentem, który podróżuje do Rosji z przesiadką na Białorusi. długo myślą, zwołują narady, wykonują telefony i po raz n-ty zabierają ten cholerny paszport nie stawiając w nim ani jednej pieczątki, o wręczeniu właścicielowi karty migracyjnej do wypełnienia nie wspominając. właśnie z tą kartą migracyjną mi nie grało i nawet specjalnie szukałam potem na moskiewskim lotnisku celników, żeby na ten temat porozmawiać (na moim terminalu ich nie było, bo przyleciałam na taki, z którego mają tylko loty na Białoruś i krajowe), ale ci, tak samo jak białoruscy, zrobili zdziwione miny i stwierdzili, że mam już wszystkie potrzebne papierki. dzień później, przy meldunku, dowiedziałam się, że brak mi połowy ważnych dokumentów (w tym karty migracyjnej właśnie) i jestem w ciemnej dupie w wypadku, gdyby komuś zachciało się mnie legitymować, ale to już zupełnie inna historia.

trzeci szczegół: wyobraźcie sobie, że wychodzicie z domu rano, ledwo po śniadaniu, spędzacie dwie godziny z hakiem na lotnisku, kolejną godzinę w samolocie, kolejne dwie na kolejnym lotnisku przy załatwianiu formalności i zostaje Wam jeszcze pięć do przesiadki, które musicie spędzić w jednej sali, niemal nie ruszając się z wyliniałej kanapy, bo wspomniana wcześniej pięcioosobowa eskorta śledzi każdy Wasz ruch. otóż: jesteście GŁODNI. a w tej sali jest taki baro-sklep, więc biegniecie do tego sklepu i, mimo cen z czterema-pięcioma zerami na końcu (taka waluta), próbujecie wybrać z menu coś dla siebie. szybko orientujecie się, że w menu jest tylko wódka, kawior i wódka. i jeszcze więcej wódki. amen.

(się rozpisałam, kto to teraz będzie czytał... jak już to ludzie wolą raczej obrazki oglądać.)

widok z okien mojego więzienia tymczasowego

poczęstunek z Belavii (to by wyjaśniało, czemu 'głodna' napisałam wczaśniej z caps lockiem) i kawałek szklanki po nabytym w lotniskowym baro-sklepie Zlatym Bazancie (z tym, że mieli tylko wódkę, kawior i wódkę to lekka hiperbola była. piwo też mieli).

w zoo byli

2011-08-01T17:26:00.000+02:00

w warszawskim zoo, zobaczyć ośmiornicę, która jednak stwierdziła, że niezbyt ma ochotę się nam pokazywać i wlazła gdzieś między kamienie. jakoś ten fakt przebolałam, głównie dzięki temu, że mniej-więcej tydzień wcześniej widziałam londyńską, notabene większą (o tej londyńskiej jeszcze będzie, na razie czekam na zdjęcia z wyjazdu). no i były inne atrakcje, takie choćby jednorożce (poniżej rysunek poglądowy, nawet dwa - tym drugim promowałam iwent 'idziemy do zoo' na fejsbuku).

a gdyby ktoś miał ochotę iść do warszawskiego zoo i nie wiedział jak tam trafić, święty Ignacy Skorupka stojący po drugiej stronie ulicy chętnie wskaże drogę.

tak poza tym, dyskryminacja gatunkowa:

p.s. tak w ogóle to właśnie kiszę się w strefie tranzytowej mińskiego lotniska. mińskie lotnisko jest absolutnie magiczne i zasługuje na odrębnego posta, którego w odpowiednim czasie na pewno dostanie.

bo życie to coś więcej...

2011-07-30T17:44:00.009+02:00

'wszyscy śnimy i wszyscy, oniemiali z przerażenia, stajemy u wejścia do jaskini śmierci; oto nasza droga. droga do podziemi. nim rozwinęła się hydraulika, w dawnych wychodkach nagromadzone zimą odchody całej rodziny tworzyły góry zamarzniętych, zjeżonych stalagmitów; podobne zjawiska pozwalają nam uwierzyć, że życie to coś więcej niż tylko namalowane sprayem reklamy na okładkach magazynów, platońskie formy buteleczek do perfum, nylonowe nocne koszule i zderzaki rolls-royce'a.'
J. Updike, 'Czarownice z Eastwick'

nie no, serio pytam: ja jestem płytka, czy to po prostu naprawdę jest głupie?

a tak poza tematem to jutro o tej porze będę szukać sobie rozrywek na białoruskim lotnisku.

poezja i gramatyka

2011-07-30T17:00:00.025+02:00

' doprawdy, ośmiornico,
ależ z ciebie bógwico!
do czego ci właściwie służy
te Osiem Ramion czy Odnóży?
tch Tupot, Chlupot oraz Łopot
sprawia nam Gramatyczny Kłopot:
Pojedynczego Głowonoga
musi określać Liczba Mnoga.'
O. Nash, 'Ośmiornica.' tłum. S. Barańczak

po przeczytaniu tłumaczenia (końcówka bezsensowna?) myślałam, że w oryginale będzie coś o tej przeklętej nieregularnej liczbie mnogiej - ale nie, w każdym razie nie do końca:

'tell me, o Octopus, i begs
is those things arms, or is they legs?
i marvel at thee, Octopus;
if I were thou, I’d call me Us.'
O. Nash, 'The Octopus'

swoją drogą to ostatnio poruszałam temat liczby mnogiej słowa 'ośmiornica' z kilkoma londyńczykami, żaden z nich nie był w stanie mi powiedzieć czy mówi się octopi, octopoda, czy octopuses (udało im się za to dojść do wniosku że jestem pojebana, skoro zastanawiają mnie takie rzeczy). a dictionary.com mówi tak, co wcale sprawy nie ułatwia, raczej przeciwnie - bo jestem święcie przekonana, że kiedyś czytałam u nich artykuł, który opowiadał się za wersją 'octopoda.' znajdzie się jakiś kompetentny lingwista, najlepiej jednocześnie biolog morski z zamiłowania, który mi rozjaśni sprawę?

tak ogólnie

2011-07-29T10:24:00.000+02:00

cnota

2011-07-28T09:15:00.000+02:00

z cyklu 'konwersacje przy piwie.'

praca, praca

2011-07-26T23:51:00.001+02:00

rychło w czas, w końcu połowa wakacji... ale jakoś tak mi się przypomniało trochę głupot pracowych, tym razem z zajęć z dorosłymi. na przykład takie zdjęcie tablicy zrobiłam na ostatnich zajęciach w czerwcu (sprawa o tyle zabawna, że zamiast zwykłej tablicy suchościeralnej mamy flipcharta, więc nic się nie ukryje przed Poważnymi Biznesmenami, którzy potem w tej samej sali mają Poważne Konferencje):

naprawdę nie wiem jak to się dzieje, że niezależnie od tematu każda dyskusja z tymi ludźmi kończy się na dupie i cyckach.

i jeszcze kwiatek z wypracowania semestralnego pani M., który pozwoliłam sobie zilustrować:

cała ja

2011-07-25T23:58:00.000+02:00

autentyczna konwersacja z wykładowcą od rosyjskiego, jakoś tak sprzed dwóch lat - znalazłam ją ostatnio zapisaną w jakimś starym zeszycie i stwierdziłam, że można by wykorzystać.

głupoty z fejsbuka i nie tylko

2011-07-24T23:47:00.006+02:00

'make a baby with your friends.' nie, dzięki.

sklep z zabawkami bodajże w okolicach Placu Zbawiciela. osobiście dałabym inne logo.

graffiti pod mostem Śląsko-Dąbrowskim.

psychologia

2011-07-21T22:28:00.004+02:00

...i będę wysyłać linka do tego posta wszystkim ludziom, których uda mi się przypadkiem obrazić.

sprzątanie

2011-07-11T20:49:00.024+02:00

koniec roku szkolnego i stosy w większości nie moich książek na podłodze, parapecie, krześle i generalnie każdej innej powierzchni płaskiej zmotywowały mnie do bardziej szczegółowych porządków - nawet w tych częściach biurka, do których już od dawna brakowało mi odwagi zajrzeć z uwagi na formy życia, które w międzyczasie mogły tam wyewoluować. na formy życia ostatecznie przymknęłam oko, unikając przy okazji zbędnego dramatyzmu związanego z eksmisją, rozbijaniem rodzin, konfiskatą majątku i innymi drastycznymi rozwiązaniami, ale za to trafiłam na masy papieru o wartości sentymentalnej. częścią się już chwaliłam na fejsbuku (bo na fejsbuku fantastycznie się prokrastynuje nad sprzątaniem, na bieżąco informując o znaleziskach i prowadząc dyskusje na ich temat), ale tutaj chciałam zebrać wszystko do kupy i może nawet dorzucić coś ekstra. na pierwszy ogień bezcenny oryginał rapu Tadeusza z okresu wczesnego gimnazjum (kiedy to na wycieczce szkolnej zdemolowałam Mu pokój, czego chyba do tej pory do końca mi nie wybaczył. kiedyś to potrafiliśmy się bawić bez alkoholu):

a o tym może już wspominałam pisząc o Rosji, ale zdjęcia chyba nie było i teraz ciężko mi wyjaśnić sobie dlaczego, bo to aż się prosi:

zdjęcie przedstawia oczywiście papierek od słynnej rosyjskiej czekolady 'Aljonka' - taki ichni Wedel, z tym, że smakiem bardziej zbliżony do mydła. a, i jeszcze istotna sprawa - tę czekoladę produkuje firma 'Czerwony październik.'

bonusowo osiemnastkowe zdjęcie, bardzo mnie kochali w liceum:

p.s. a oto dlaczego nie powinnam więcej chodzić do szmateksów:

nie, to zdjęcie to już nie relikt, było robione jakoś kilka dni temu i do tematu ma się nijak, ale dawno tu chyba nie było żadnych ośmiornic. (tak, jedną taką miałam już wcześniej, tylko ta druga jest nowym nabytkiem - ale za trzy złote grzechem by było nie kupić, nieważne, że niedługo nie będę już miała gdzie mieszkać bo wszędzie mam zabawki.)

buldożki

2011-07-10T02:42:00.001+02:00

'suczka arcyrozkoszna. rozpieszczamy ją z Aprilkiem. czasem chrapie, rzęzi, parska przez ten brak nosa, ale Staś ma rację, ona jest filozofem. słuchając, kupionej za opiekę nad suczką, legalnej Elli Fitzgerald, myślę o swej socjalistycznej młodości z dwiema francuskimi buldożkami.'
J. Nasierowski, 'Nie moje życie'

z dedykacją dla tych tam co ich pojebało na punkcie buldożków. nie, żebym polecała książkę. książka taka sobie, chociaż o buldożkach i o gejach.

samokształcenie

2011-07-08T13:42:00.003+02:00

'również w górach K'unlun umieszczają teksty stwora bardzo dziwnego, zwanego Spozierające Mięso, czyli Szy-żou. wedle Kuo P'o, najwybitniejszego z komentatorów "Księgi gór i mórz," był to stwór bezkształtny, przypominający wątrobę wołową, zaopatrzony w dwoje oczu. gdy tylko odcięło się płat mięsa, odrastało ono i stwór przybierał znów kształt pierwotny. owo Spozierające Mięso, które wedle niektórych komentatorów było podobne do jelenia, miało pokrewne stwory także i w innych częściach mitologicznego świata chińskiego. znana jest żyjąca na krańcach Zachodu krowa, nosząca nazwę Szao-k'o-niu, czyli Krowa, z Której Można Odciąć Nieco. otóż była to krowa o bardzo długich i cienkich rogach. można było odcinać z niej kawał mięsa, a to odrastało w ciągu jednego dnia. trzeba jednak było mięso odcinać conajmniej raz na dziesięć dni, w przeciwnym bowiem razie krowie groziła śmierć.'
M. Künstler, 'Mitologia chińska'

Chińczycy w ogóle mieli jakieś zafiksowanie na punkcie mięsa, jeśli wierzyć tej książce. z innych ciekawostek to jeszcze się tam pojawiła 'mityczna góra Fa-kiu,' mój wewnętrzny prymityw się bardzo ucieszył jak to przeczytał.

znaleziska

2011-07-02T13:04:00.000+02:00

w sklepie mięsnym na Belwederskiej

w indyjskiej knajpie koło metra Wilanowska

czy ktoś poza mną pomyślał w tym miejscu o waleniach?

ostateczne rozwiązanie

2011-07-01T12:57:00.000+02:00

no serio.

'can be combined with other laser weapons into a single 2-handed weapon.'

(tak, wiem, mało kogo to bawi.)

osobisty słowniczek obrazowy VII

2011-06-30T12:57:00.001+02:00

chujwiecojeszcze - bardzo egzotyczne zwierzę domowe.
w domu mam ptasznika, węża i chujwiecojeszcze.

lato, lato...

2011-06-29T00:11:00.000+02:00

to tak z przemyśleń bieżących, po spacerze w Łazienkach.

życie

2011-06-27T23:22:00.001+02:00

a Ty, ile alkoholu potrzebujesz, żeby pomylić pralkę z kuchenką?

p.s. 'chciałAś.' z dedykacją dla Szanownych Kolegów, którzy nadal twierdzą, że Redds jest bardzo męskim napojem alkoholowym.

trochę bardziej informatywnie

2011-06-26T23:16:00.000+02:00

przeczytałam ostatnio antologię tekstów i przekładów Watersa, która już od dawna pokutuje na mojej półce. teksty tak czy inaczej w większości raczej znane, przekłady kiepskie - ale przypisy, trzeba przyznać, momentami ciekawe. w sumie jeśli w ogóle warto takie rzeczy czytać, to dla przypisów właśnie.

w każdym razie w jednym z utworów na 'Amused to Death' jest taki fragment:

'we cower in our shelters
with our hands over our ears
Lloyd-Webber's awful stuff
runs for years and years and years
an earthquake hits the theatre
but the operetta lingers
then the piano lid comes down
and breaks his fucking fingers
it's a miracle'
R. Waters, 'It's a Miracle'

nie wiem o co chodzi z Lloyd-Webberem, ale widzę przypis. ten przypis mówi mi tak:

Andrew Lloyd-Webber - angielski kompozytor, który zdaniem Watersa dopuścił się plagiatu, 'pożyczając' od grupy Pink Floyd fragment kompozycji 'Echoes.'

pierwsze słyszę, więc googluję, znajduję to - co prawda obrzydliwie stronnicze, ale dość konkretne. a potem to. i nie, nie będę wyrażała świętego oburzenia ani wypowiadała się na tematy, o których nie mam pojęcia - po prostu dzielę się ciekawostką. na pewno odkrywam właśnie Amerykę w konserwach, ale dla mnie temat jest nowy.

na czasie

2011-06-25T18:09:00.001+02:00

mam nowe hobby - czytanie Super Ekspressu w przerwie na kawę. Super Ekspress kopalnią wiedzy o współczesnym świecie.

fantastyka

2011-06-24T17:11:00.000+02:00

'w każdym razie opinia o fantastyce amerykańskiej była ugruntowana, i to ugruntowana wysoko na skali od negatywnej do pozytywnej. cóż, nie taka, jak się okazało, jest rzeczywistość, choć nie jest tragiczna, jednakże już wiemy, że Theodore Sturgeon miał rację, stwierdziwszy ostro, ale celnie: "90 procent wszystkiego to gówno!". dotyczy to fantastyki amerykańskiej wprost, chyba zresztą ona właśnie natchnęła go taką złotą myślą.'
E. Dębski, wstęp do 'Mrocznego biesa'

oj tak (chociaż tak swoją drogą to tragicznie napisany ten fragment).